ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ

ဆိတ္တစ္ေကာင္သတ္မိလို႔ ဆိတ္ေမြးႏွင့္ အညီအမွ် ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ ျပန္ၿပီးအသတ္ခံရတယ္၊
ဆင္းရဲဒုကၡေတြ ခံစားရတယ္။
ပန္းတစ္ပြင့္လွဴ၊ ႀကံတစ္ေခ်ာင္းလွဴ၊ ေရေလးတစ္ခြက္လွဴ႐ံုနဲ႔
ရွင္ဘုရင္ဘဝ၊ နတ္သား၊ နတ္သမီးဘဝ ရတယ္။
ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ ခ်မ္းသာခံစားရတယ္ဆိုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။
ဟုတ္မွ ဟုတ္ပါ့မလား။ မပိုလြန္းဘူးလား။ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါေလး ျပဳမိတဲ့ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈက
ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ ဒီေလာက္ၾကီးေတာင္မွ အက်ိဳးေပးႏိုင္ပါ့မလားလို႔ ေတြးမိၾကလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့....ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ
က်မွမဟုတ္ပါဘူး။
အခုလုပ္ရင္ အခုခ်က္ခ်င္း(စကၠန္႔မျခား)ေတာင္ အက်ိဳးေပးႏိုင္ပါတယ္...။

ရွင္းျပပါဦးမယ္။ ဗုဒၶ အဘိဓမၼာအရ-

၁- စကၠန္႔မွာ - စိတ္ေပါင္း ကုေဋ (၁)

ေသာတာပန္ ျပႆ နာ ရွင္းတမ္း-အရွင္ေကာ၀ိဒ(ေယာ)

ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က တရားတစ္ပုဒ္ေဟာၿပီးတိုင္း ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္သြားၾကရာ၌

(က) ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ ျဖစ္ၿပီးသူမ်ား ပါ/မပါ။
(ခ) ဘ၀တစ္ခုမွ ေသာတာပန္ ျဖစ္ၿပီးသူမ်ား လက္ရွိဘ၀တြင္ မည္သို႔ ထူးျခားမႈရွိႏိုင္ပါသနည္း။
(ဂ) ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ခဲ့၍ ယခုဘ၀ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္ ရဟႏၲာျဖစ္သြားေသာ သုတၱန္မ်ားရွိလွ်င္ ညႊန္ျပပါ-
ဦးေကာင္းမြန္

ေျဖ။ ။ ေရွဦးစြာ ေသာတာပန္ဟူေသာ ပုဒ္ကို ရွင္းျပခ်င္ပါသည္။ ေသာတာပန္ဟူေသာ ပုဒ္သည္ ေသာတာပႏၷ-ဟူေသာ ပါဠိပုဒ္ကို ျမန္မာမႈျပဳထားေသာ ပါဠိသက္ေ၀ါဟာရျဖစ္၏။ ေသာတာပႏၷ-ဟူေသာ ပုဒ္သည္ သဒၵါနည္းအရ ေသာတႏွင့္ အာပႏၷ-ဟူေသာ ပုဒ္ႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္ထားျခင္း ျဖစ္၏။ ဤတြင္ ေသာတ-အရ သမၼာဒိ႒ိ-စေသာ မဂၢင္ရွစ္ပါးကို ရ၏။ ထိုမဂၢင္ရွစ္ပါးသို႔ ေရွးဦးစြာ ေရာက္ေသာသူသည္ ေသာတာပႏၷ-မည္၏။

အနည္းငယ္ထပ္၍ ရွင္းရလွ်င္ `သ၀တိ သႏၵတီတိ ေသာေတာ= မဆုတ္နစ္ဘဲ တစ္စီးတည္း စီးသြားတတ္ေသာေၾကာင့္ ေသာတ-မည္၏။ ဤအလို ေရအလ်ဥ္ကို ရ၏။ ေသာေတာ ၀ိယာတိ ေသာေတာ= ေရအလ်ဥ္ႏွင့္တူေသာေၾကာင့္ ေသာတမည္၏။

ဤအလို အ႒ဂႋကအရိယမဂ္-ဟူေသာ မဂၢင္ရွစ္ပါး ျမတ္တရားကို ရ၏။ ဟိမ၀ႏၲာေတာင္မွ စ၍ စီးဆင္းလာေသာ ဂဂၤါျမစ္ေရသည္ ေနာက္ျပန္ ဆုတ္နစ္ျခင္း မရွိဘဲ သမုဒၵရာအထိ ေရာက္ေအာင္ ဆက္လက္စီးဆင္း သြားသကဲ့သို႔ သမၼာဒိ႒ိစေသာ မဂၢင္ရွစ္ပါး ျမတ္တရားသည္လည္း ေရွးဦးစြာ ျဖစ္ေပၚလာရာ ေသာတာပတၱိမဂ္ ခဏမွစ၍ သတၱိအင္းအား နည္းပါးဆုတ္နစ္ျခင္းမရွိ တဆင့္ထက္တဆင့္ ရင့္သထက္ရင့္ကာ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ သမုဒၵရာသို႔ ၀င္ေရာက္ေလေတာ့၏။

``ဗုဒၶ ဓမၼ၊ သံဃကိုယံု၊ မတုန္လႈပ္ဘိ၊ အရိယကႏၲ၊ သီလငါးျဖာ၊ စံုညီညာ၊ ေသာတာပတၱိယင္။´´ဟူသည္ႏွင့္အညီ ေသာတာပတၱိမဂ္၏ အဂၤါအစိတ္အပိုင္း ေသာတာပတၱိယဂၤ၊ ၀ါ- တရားမွန္ေတာ္ႀကီး =ဓမၼာဒါသ အမည္ရေသာ ေသာတာပန္ျဖစ္/မျဖစ္ မွတ္ေက်ာက္တင္ စစ္ေဆးႏုိင္ဖို႔ရာ အဂၤါေလးခ်က္ ရွိပါသည္။

(၁) ဘုရားရွင္၌ မတုန္မလႈပ္ သက္၀င္ယံုၾကည္ျခင္း၊
(၂) တရားေတာ္၌ မတုန္မလႈပ္ သက္၀င္ယံုၾကည္ျခင္း၊
(၃) သံဃာေတာ္၌ မတုန္မလႈပ္ သက္၀င္ယံုၾကည္ျခင္း၊
(၄) အရိယာတုိ႔ ႏွစ္သက္အပ္ေသာ ငါးပါးသီလ မက်ိဳးမေပါက္ မေျပာက္မၾကားျခင္းတို႔ ျဖစ္၏။
ေသာတာပန္ျဖစ္လွ်င္ ဤတရားေလးပါးႏွင့္ ျပည္စံုၿမဲျဖစ္၏။
`
`သဟာ၀ႆ ဒႆနသမၸဒါယ၊
တယႆု ဓမၼာ ဇဟိတာ ဘ၀ႏၲိ။
သကၠာယဒိ႒ိ ၀ိစိကိစၧိတၪၥ၊
သီလဗၺတံ ၀ါပိ ယဒတၳိ ကိၪၥိ။´´ ဟူသည္ႏွင့္အညီ ေသာတာပန္ျဖစ္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ `သကၠာယဒိ႒ိ၊ ၀ိစိကိစၧာ၊ သီလဗၺတပရာမာသ´ တရားသံုးပါးႏွင့္ ကိေလသာအခ်ိဳ႕ကို ပယ္ရွားအပ္ၿပီး ျဖစ္၏။

ထိုေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္သည္ ကိေလသာမ်ား ႄကြင္းက်န္ေသး ေသာ္လည္း အပါယ္လားေၾကာင္း မေကာင္းမႈတို႔ကို ျပဳလုပ္ျခင္း မရွိေသာေၾကာင့္ အ၀ိနိပါတဓေမၼာ= အပါယ္သို႔ လားရျခင္း သေဘာ မရွိေတာ့။ နိယေတာ= မဂ္ဟူေသာ နိယာမျဖင့္ ၿမဲေသာ သေဘာရွိ၏။ သေမၺာဓိပရာယေဏာ= အထက္မဂ္သံုးပါးလွ်င္ လည္းေလ်ာင္းရာရွိ၏။ အထက္မဂ္ကိုသာ ရဖို႔ရွိ၏။ ေအာက္သို႔ (ေလာကီစ်ာန္မ်ားကဲ့သို႔ ) ေလ်ာက်႐ိုး ထံုးစံ မရွိ။

သို႔ရကား ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးသူမ်ားသည္ ယခုဘ၀၌ မဂ္ဖိုလ္ရမည္မွန္လွ်င္ သကဒါဂါမိ မဂ္ဖိုလ္ကိုသာ ရဖို႔ အေၾကာင္းရွိ၏။ ေသာတာပတၱိမဂ္ဖိုလ္ကို တဖန္ထပ္၍ ရဖြယ္မရွိ။ အေၾကာင္းကား ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးသူသည္ မဂ္၏ နိယာမသေဘာအရ ေမြးကတည္းက ေသာတာပန္အျဖစ္ ေမြးလာ ေသာေၾကာင့္တည္း။

ထို႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္က တရားတစ္ပုဒ္ ေဟာၿပီးတိုင္း ေသာတာပန္ျဖစ္ၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔တြင္ ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးသူမ်ား မပါပါ။ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာျဖစ္ၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔တြင္ကား ပါႏိုင္ပါသည္။

ဘ၀တစ္ခုမွ ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးသူမ်ား လက္ရွိဘ၀တြင္ မည္သို႔ ထူးျခားမႈ ရွိႏုိင္ပါသနည္းဟူရာ၌ `ဆစၥာဘိဌာနာနိ အဘဗၺကာတံု´ ဟူေသာ ရတနသုတ္ ပါဠိေတာ္ႏွင့္အညီ

၁။ မာတုဃာတ= အမိ သတ္ျခင္း။
၂။ ပိတုဃာတ=အဘသတ္ျခင္း။
၃။ အရဟႏၲဃာတ= ရဟႏၲာသတ္ျခင္း။
၄။ ေလာဟိတုပၸါဒ= ဘုရားရွင္ကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳျခင္း။
၅။ သံဃေဘဒ = သံဃာကို ကြဲျပားေအာင္ျပဳျခင္း။
၆။ အညသတၳာ႐ုေဒၵသ =ဘုရားမွတပါး အျခားဆရာကို ကိုးကြယ္ရာဟု ညႊန္းျခင္း ( ဘာသာေျပာင္းျခင္း ) ဟူေသာ အဘိ႒ာနေျခာက္မ်ိဳးကို ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီး သူသည္ ယခုဘ၀၌ မိမိ၏ ေသာတာပန္အျဖစ္ကို မသိေသာ္လည္း မဂ္၏ မေျပာင္းမလဲတည္ၿမဲေသာ နိယာမသေဘာအရ မျပဳလုပ္ေတာ့။

ယခုဘ၀၌ ဘုရား တရား သံဃာဟု ရတနာသံုးပါး ထင္ရွားရွိလွ်င္ ဘာသာျခား၌ ေမြးေသာ္လည္း အရြယ္ေရာက္ေသာ အခါ ရတနာသံုးပါးကိုသာ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ရာ၏။
မိမိ၏ သေဘာဆႏၵအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါး၏ တုိက္တြန္းခ်က္ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ပါဏာတိပါတစေသာ အမႈတို႔ကို မျပဳလုပ္ေတာ့။ (အထက္တြင္ ေသာတာပန္သည္ အမိသတ္ျခင္း စသည္တုိ႔ကို မျပဳေတာ့ဟု ေဟာေတာ္မူျခင္းသည္ ပုထုဇဥ္အျဖစ္ကို ကဲ့ရဲ႕လုိ၍သာျဖစ္သည္။

အမွန္မွာ မည္သည္သတၱ၀ါမွ် မသတ္ေတာ့။ ပုထုဇဥ္တို႔ကား သတၱ၀ါသာမညကို ထားဘိဦး မိခင္အရင္းကိုပင္ သတ္ျဖစ္ဖို႔ အလားအလားရွိေလ၏။) ငါးပါးသီလကို အသက္ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ပင္ ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္မႈ မျပဳေတာ့။

တပါးေသာ သူတို႔က အတင္းအက်ပ္ ေရႏွင့္အရက္ကို ေရာယွက္၍ တိုက္လွ်င္ပင္ ေရသာ၀င္၍ အရက္မ၀င္ဟု ဖြင့္ျပၾက၏။ (မဂ္၏ အစြမ္းသတၱိေၾကာင့္ မမူးျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ ေသာက္သမွ် ဓာတ္မတဲ့သကဲ့သို႔ ျဖစ္ကာ အန္ထြက္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ Alcohol ဓါတ္ပ်က္ကာ H2 O ဟူေသာ ေရဓာတ္သာ ၀င္ေရာက္သြားျခင္းကို ဆိုလို၏ ဟု ယူဆရပါသည္။)

ထိုသို႔ ငါးပါးသီလၿမဲျခင္း၊ အယူမမွားျခင္းတို႔အျပင္ ေသာတာပန္အျဖစ္ ေမြးဖြားလာေသာ ပုဂၢိဳလ္၌ အျခားသိသာေသာ အခ်က္မ်ားမွာ သမၼာအာဇီ၀နည္းျဖင့္သာ စီးပြားရွာျခင္း၊ သူတစ္ပါး ႀကီးပြားခ်မ္းသာသည္ကို မနာလိုျငဴစူေသာ ဣႆာ၊ မိမိစီးပြား မိမိ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ႏွေျမာတြန္႔တိုေသာ မစၧရိယမ်ား မရွိျခင္း၊ အဂတိေလးပါး မလိုက္စားျခင္း၊ ဘုရားရွင္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ေဒါမနႆမျဖစ္ျခင္း၊ လြန္က်ဴးမိေသာ အျပစ္မ်ားကို ဖံုးကြယ္ထားမႈ မရွိျခင္း စသည္တို႔ ျဖစ္၏။

(ယခုေခတ္ ရိပ္သာအမည္ခံ ဌာနအခ်ိဳ႕မွ အလြယ္တကူ ေသာတာပန္ျဖစ္လာသူမ်ားကိုလည္း အထက္ပါ အခ်က္မ်ားျဖင့္ တိုက္ဆိုင္ၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။)

ယခင္ဘ၀ ေသာတာပန္ျဖစ္ခဲ့၍ ယခုဘ၀သကဒါဂါမ္၊အနာဂါမ္၊ ရဟႏၱာျဖစ္သြားေသာ သုတၱန္မ်ားရွိလွ်င္ ညႊန္ျပပါ-ဟူရာ၌ ယခုဘ၀ အရ ေဂါတမဘုရားရွင္ လက္ထက္ကာလကိုဆိုလိုေၾကာင္း နားလည္ ရ၏။
သို႔ဆိုလွ်င္ ယခင္ဘ၀အရ အဘယ္ကာလကို ယူရမည္နည္းဆို ေသာ္ ကႆပဘုရွင္၏ သာသနာတြင္းကာလကို ယူရမည္ျဖစ္၏။ ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္ႏွင့္ ေဂါတမဘုရားရွင္လက္ထက္သည္ လည္း ကာလအားျဖင့္ မ်ားစြာကြာျခား၏။ ေသာတာပန္အမ်ိဳးအစားသံုး မ်ိဳးတြင္လည္း ကာမဘံု၌ ၂-္ဘ၀မွ ၆ ဘ၀အထိ ျဖစ္ႏိုင္၏။

သတၱကၡ တၱဳပရမ ေသာတာပန္သည္ ကာမဘုံ၌ ၇ ဘ၀သာျဖစ္ႏိုင္၏။ ´ကိဥၥာပိ ေတ ေဟာႏၱိ ဘုသံ ပမတၱာ.န ေတ ဘ၀ံ အ႒မ မာဒိယႏၱိ`ဟူေသာ ရတနသုတ္ပါဠိေတာ္ႏွင့္အညီ သတၱကၡတၱဳပရမ ေသာတာပန္သည္ အကယ္၍ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆေနမိေစကာမူ ကာမဘံု၌ ရွစ္ဘ၀အထိျဖစ္သည္ဟူ၍မရွိ။ ၇ ႏွစ္ဘ၀အတြင္း အထက္မဂ္ဖိုလ္ရ လွ်င္ရ၊ မရလွ်င္ စ်ာန္ရ၍ ျဗဟၼာ့ျပည္၌ျဖစ္ရ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ေနာက္ ဘုရားရွင္ လက္ထက္က်မွ သာ၀ကအျဖစ္ ဘုရားရွင္ကို ဖူးေတြ႔ခြင့္ရ ကာ အထက္မဂ္ဖိုလ္ရပါလိုေၾကာင္း ဆုေတာင္းခဲ့သူမ်ားမွအပ ၾကဳံ ႀကိဳက္၍ ျဖစ္ၾကသူ နည္းပါးဖြယ္ရွိ၏ဟု ယူဆရ၏။

အကယ္၍ နတ္ျပည္ခ်ည္းသက္သက္ သို႔မဟုတ္ လူ႔ျပည္ခ်ည္း သက္သက္ ဆက္တိုက္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္ ဘ၀တစ္ရာပင္ ျဖစ္ေစကာမူ တစ္ ဘ၀သာ ေရတြက္ရမည္ဟူေသာ ၀ါဒအရေသာ္ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္၏ ကာမသုဂတိ ၇ ဘ၀ဟူေသာ သက္တမ္းသည္ ဘုရားတစ္ဆူႏွင့္ တစ္ ဆူၾကားဟူေသာ အပိုင္းအျခားကာလ၌ ျဖစ္ႏိုင္ခြင့္အလားအလာမ်ား စြာရွိပါသည္။

ထိုသို႔ေသာျဖစ္ႏိုင္ခြင့္မ်ားထဲမွ အနီးစပ္ဆံုးေတြ႔ရွိရသည့္ သက္ ေသတစ္ခုမွာ အဂုၤတၱရနိကာယ္လာ သုမနသုတၱန္ျဖစ္ပါသည္။

ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္တြင္ မိတ္ေဆြရဟန္းႏွစ္ပါး ရွိခဲ့၏။ ထိုရဟန္းႏွစ္ပါးသည္ တစ္ပါးႏွင့္တစ္ပါး အေတြးအေခၚ အယူအဆမ တူၾကေပ။တစ္ပါးေသာရဟန္းသည္ သာရဏီယ၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္၏။ က်န္တစ္ပါးသည္ ဘတၱဂၢ၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္၏။ သာရဏီယ၀တ္ျဖည့္ က်င့္ေသာရဟန္းသည္ ဘတၱဂၢ၀တ္ျဖည့္က်င္ေသာ ရဟန္းအား `ငါ့ရွင္ မေပးမလွဴသူအား အက်ိဳးတရားမည္သည္မရွိ၊

မိမိရရွိသည့္အထဲမွ သူတစ္ပါးတို႔အား ေပးလွဴၿပီးမွသာ ဘုဥ္းေပးသင့္၏`ဟု ေျပာဆို၏။ ဘတၱဂၢ၀တ္ျဖည့္က်င့္ေသာ ရဟန္းသည္ `ငါ့ရွင္ သင္သည္ဘာမွ်သိသူ မဟုတ္၊ရဟန္းမည္သည္ သူတစ္ပါးတို႔ေပးလွဴအပ္ေသာအရာကို ဖရိုဖ ရဲ လုပ္မပစ္သင့္၊ မိမိအတြက္ သင့္ေတာ္မွ်တရံုသာ ခံယူ၍ ဘတၱဂၢ၀တ္ ကိုျဖည့္က်င့္သင့္၏`ဟု ျပန္လည္ေျပာဆိုပါသည္။

ထိုႏွစ္ပါးေသာ ရဟန္းတို႔သည္ တစ္ပါး၏ အယူအဆကို တစ္ပါး က လက္မခံႏိုင္ၾကဘဲ လြတ္လပ္စြာ သေဘာကြဲလြဲခဲ့ၾကကာ အခင္အ မင္မပ်က္ မိမိတို႔၏ က်င့္၀တ္ကို က်င့္ၾကံၾကၿပီး ထိုဘ၀မွ ေသလြန္ ေသာအခါ ႏွစ္ပါးစလံုးနတ္ျပည္သို႔ေရာက္ၾက၏။ နတ္ျပည္ေရာက္ ေသာအခါ သာရဏီယ၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္ေသာရဟန္းသည္ ဘတၱဂၢ ၀တ္ျဖည့္က်င့္ေသာရဟန္းထက္ အာယု၊၀ဏၰ၊သုခ၊ ယသ၊ အာဓိပစၥဟူ ေသာ တရားငါးမ်ိဳး သာလြန္ကဲပို၏။

ထုိသို႔ျဖင့္ ထုိႏွစ္ဦးတို႔သည္ လူ႔ျပည္ နတ္ျပည္က်င္လည္ၿပီး ဘုရားတစ္ဆူ၏ ၾကားကာလကုန္ဆံုးကာ ေဂါတမဘုရားရွင္၏ ကာလ တြင္ သာ၀တၳိျပည္၌ လာျဖစ္ၾက၏။

သာရဏီယ၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္ ေသာ ရဟန္းသည္ ေကာသလမင္းႀကီး၏ မိဖုရားေခါင္ႀကီး၀မ္း၌ ပဋိ သေႏၶတည္၏။ ဘတၱဂၢ၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္ေသာ ရဟန္းသည္ ေကာ သလမင္းႀကီး၏ အလုပ္အေကၽြးမိန္းမ၀မ္း၌ ျဖစ္၏။ ထိုႏွစ္ဦးသည္ တစ္ ေန႔တည္းမွာပင္ ေမြးဖြားၾက၏။ နာမည္မွည့္ေသာေန႔တြင္ သူတို႔ႏွစ္ဦး အား ေရခ်ိဳးေပးကာ က်က္သေရတိုက္ခန္းမွာ သိပ္ထား၏။ သာရဏီယ ၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္ခဲ့ေသာကေလးသည္ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ကာ ထီးျဖဴႀကီး ႏွင့္ ေကာင္းမြန္စြာခင္းထားအပ္ေသာ က်က္သေရခန္း၊ တန္ဆာဆင္ ထားအပ္ေသာ အိပ္ရာေနရာတို႔ကို ေတြ႔ျမင္ရသည့္အခါ မင္းမ်ိဳးတစ္ခု တြင္ လာျဖစ္ေနသည္ကို သိရွိလိုက္၏။

`ငါ ဘယ္လိုကံေတြကိုျပဳခဲ့လို႔ ဒီမွာလာျဖစ္ရတာပါလိမ္႔´ဟုဆင္ျခင္သည့္အခါ ´သာရဏီယ၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္ခဲ့လို႔`ဟု သိရွိၿပီး ´ငါ့မိတ္ေဆြ ဘယ္မွာျဖစ္ေနပါလိမ္႔´ ဟု ဆင္ျခင္သည့္အခါ သူ႔နံေဘး အိပ္ေနရသည့္အျဖစ္ကို ေတြ႔ရွိၿပီး ႏိွပ္ ကြပ္လုိ၍-
´သူငယ္ခ်င္း မင္းက ငါ့စကားကိုမွ နားမေထာင္ခဲ့ဘဲကိုး´ ဟု ေျပာ၏။

´နားမေထာင္ေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ`
´ငါ့ရဲ့ျပည့္စံုမႈကိုၾကည့္ေလ၊ ထီးျဖဴႀကီးရဲ့ေအာက္ က်က္သေရခန္းေဆာင္မွာ အိပ္ရတယ္၊ မင္းကေတာ့ ခုတင္နိမ့္နိမ့္ အခင္းၾကမ္းၾကမ္းႀကီးေပၚမွာ အိပ္ရတယ္´
`
မင္းက ဒါကုိ အမီွျပဳၿပီး မာနတက္ေနတာလား၊ ၀ါးႏွီးျပားေတြနဲ႔ လုပ္ထားၿပီး အ၀တ္ပိုင္းေတြနဲ႔ ရစ္ပတ္ထားတာေတြ ခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေတြအားလံုးဟာ ပထ၀ီဓာတ္ေတြခ်ည္းပဲ မဟုတ္လား´ဟု အျပန္အလွန္ ေျပာဆိုေနၾက၏။

ထိုအခ်ိန္တြင္ သုမနမင္းသမီးက စကားသံၾကား၍ သြားေရာက္နားေထာင္ရာ ဓာတု-ဓာတ္ဟူေသာ အသံကို ၾကားသျဖင့္ `ရဟန္းနတ္သားေတြ ျဖစ္ခဲ့ရမည္´ ဟု ၾကံစည္ၿပီး `မိဘေတြကို ေျပာလို႔ မျဖစ္ေသးဘူး´ဟု ယူဆကာ ဘုရားရွင္အား သြားေရာက္ေလ်ာက္ထား၏။

(အက်ယ္ကို အင္၊ျမန္၊၂၊၃၅-တြင္ ၾကည့္ေလ။)
ထိုသုမနသုတ္တြင္ ဘုရားရွင္က သာရဏီယ၀တ္ကို ျဖည့္က်င့္ေသာရဟန္းကို ဒႆနသမၸေႏၷာ-ဟု သံုးႏႈန္းေတာ္မူ၏။ အ႒ကထာတြင္ `ဒႆနသမၸေႏၷာတိ ေသာတာပေႏၷာ။ = ဒႆနသမၸႏၷ- ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စံုသူဟူသည္ ေသာတာပန္ ပင္တည္း။ -ဟု ဖြင့္ျပ၏။ (အံ။႒၊၃၊ ၁၇)

သို႔ရာတြင္ ထိုကေလးမ်ား အထက္မဂ္ဖိုလ္ ရသည္ဟူ၍ကား မေတြ႕မိပါ။ ျဖစ္ဖို႔အလားအလာ မ်ားစြာရွိသျဖင့္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။ က်မ္းဂန္ႏွံ႔စပ္ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္တို႔ကို ထပ္၍ ေမးပါေလဦး။
အရွင္ေကာ၀ိဒ (ေယာ)

ျမတ္စြာဘုရား ေဟာထားေသာ လူေလးမ်ိဳးအေၾကာင္း

လူ.. လူခ်င္း.. တူတာေတာင္မွ ေလးမ်ိဳးခြဲျခား ထားပါတယ္။ လူအမ်ားစု ကေတာ့ ထင္ၾကမယ္..။ ဘာေတြမ်ား ကြဲသလဲေပါ့..။ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ လူေလးမ်ိဳးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ကြဲပါတယ္။ စာဖတ္သူလည္း လူေလးမ်ိဳး ဆိုတာကုိ သိျပီးရင္ ကိုယ္ဟာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးထဲမွာ ပါတယ္ဆိုတာေလးကို ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ျပီး

ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ ျပဳျပင္ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ လူစစ္စစ္ ျဖစ္ဖို႕.. အပါယ္တံခါး ပိတ္ဖုိ႕.. ဗုဒၶဘာသာ စစ္စစ္ျဖစ္ဖို႕ ဘာေတြ လိုအပ္တယ္ ဆိုတာေလး ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ လူေလးမ်ိဳးနဲ႕ တိုက္ၾကည့္ၾကရေအာင္..။ အရင္ဆံုး လူေလးမ်ိဳးနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးပါ့မယ္..။


လူ(၄)မ်ိဳးက ဘာေတြလဲဆိုေတာ့…

(၁) လူ႕ငရဲသား
(၂) လူ႕တိရစၧာန္
(၃) လူ႕ျပိတၱာ
(၄) လူ႕ ပရမတၱ ပါပဲ။


(၁) လူ႕ငရဲသား
လူ႕ငရဲသား ဆိုတာကေတာ့…။ တခ်ိဳ႕ လူေတြဟာ လူေတာ့ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာသာေရးနဲ႕ ပါတ္သတ္ရင္ ဘာဆိုဘာမွ မသိ.. စိတ္လည္းမ၀င္စား.. ကိုယ့္အဘုိး၊ အဘြား၊ အေဖ၊ အေမေတြက ဗုဒၶဘာသာေတြ ျဖစ္လို႕သာ မိရိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္လာရတယ္။ တရားစာေပလည္းမဖတ္၊ တရားလည္းမနာ၊ သံဃာေတာ္ ျမတ္ေတြဆီ တရားေတြ ေမးျမန္းရမွန္းလည္းမသိ၊ ကုသိုလ္ဆိုတာကို ဘယ္လိုမွ စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို လံုး၀နားမလည္ပဲနဲ႕ စီးပြားေတြ မတရားတဲ့နည္းနဲ႕ ရေအာင္ရွာပါတယ္။ ဘယ္သူဘာျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ေကာင္းစားရင္ျပီးေရာ လိမ္ညာျပီးေတာ့ စီးပြားေတြ ရွာပါတယ္.. ရလာတဲ့ ဥစၥာပစၥည္းကိုလည္း ကုသိုလ္ျဖစ္ေစမယ့္ ေနရာေတြမွာ အသံုးမျပဳဘဲ အကုသုိလ္ ျဖစ္မယ့္ ေနရာေတြမွာသာ သံုးျဖဳန္းျပစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး မေကာင္းတဲ့ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း နဲ႕ လုပ္ကိုင္တဲ့အတြက္ ရာဇ၀တ္မူသင့္ျပီး ေထာင္က်တဲ့ဘ၀ကို ေရာက္ရပါတယ္။
ေထာင္က်ေတာ့လည္း ကၽြန္လို တိရိစၦာန္လို အခိုင္းခံရ..။ ေထာင္က်သြားျပီဆိုေတာ့.. သူတို႕ေတြဟာ ငရဲျပည္မွာ ငရဲက်တဲ့သူေတြလိုပါပဲ.. ဒါန၊သီလ၊ဘာ၀နာ ဆိုတဲ့ ကုုသိုလ္တရားေတြ ဘယ္လိုမွ လုပ္ခြင့္ မရၾကပါဘူး။ လူ႕ဘ၀ကိုသာ ရလာတယ္.. လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို ဘာတစ္ခုမွ သိမသြားလိုက္ရဘဲ.. ငရဲသားအျဖစ္မ်ိဳးနဲ႕ ဘ၀ကို ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာ ေပးဆပ္ျပီး ေနထုိင္သြားပါတယ္။ ဒီလိုလူမ်ိဳးကိုေတာ့ ဘုရားရွင္က လူ႕ငရဲသားလုိ႕ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။

(၂) လူ႕တိရစၧာန္
လူ႕တိရိစၧာန္ ဆိုတာကေတာ့..။ ဒီအခ်က္ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္..။ တိရစၧာန္လိုပါပဲ.. အိပ္တယ္ စားတယ္ ကာမဂုဏ္ ခံစားတယ္.. ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာဆိုတဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြ ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ စီးပြားေတြေတာ့ ႀကီးပြားေအာင္ရွာပါရဲ႕..။ ဒါေပမယ့္ ရရွိလာတဲ့ ေငြေၾကးကို အိပ္၊ စား၊ ကာမ ဆိုတဲ့ သံုးခုအတြက္ပဲ အသံုးခ်တယ္။ ဒီသံုးခုကလြဲရင္ ကုသိုလ္အလုပ္ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး။ အဲ့လို လူစားမ်ိဳးကိုေတာ့ ဘုရားရွင္က လူအစစ္ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့.. လူ႕တိရစၧာန္လို႕ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န ေဟာျပဆံုးမထားတဲ့ စာသားေလးနဲ႕ လူနဲ႕တိရစၧာန္ ခြဲျခားတာေလးကို ေဖာ္ျပလိုပါတယ္..

လူနဲ႕တိရစၧာန္ ျခားနားဟန္ ႏွစ္တန္သိရမည္
အိပ၊္ စား၊ ကာမ သိရံုမွ် မွတ္ၾကလူမပီ
အကုသိုလ္ပါယ္ ကုသုိလ္ဆြယ္ တကယ္လူပီသည္
လူမပီက အပါယ္က် ဒုကၡမလြတ္ျပီ
လူပီေနက ခ်မ္းသာရ ေရာက္ရနိဗၺာန္ဆီ တဲ့။

(၃) လူ႕ျပိတၱာ
လူ႕ျပိတၱာ ဆိုတာကေတာ့..။ ၿပိတၱာလို႕ ဆိုလုိက္ျပီဆိုရင္ကို တေစၧ၊ သရဲ၊ မွင္စာ၊ ဥစၥာေစာင့္ အားလံုးဟာ ၿပိတၱာထဲမွာ ပါပါတယ္။ ၿပိတၱာေတြဟာ သူတို႕၀မ္းေရးကို တစ္သက္လံုး ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာနဲ႕ ရွာစားၾကရတာပါ။ ေနာက္ျပီး ဘယ္ေတာ့မွလည္း အစား၀တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ျပီးေတာ့ သူတို႕ဟာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မစားရဘဲနဲ႕ လူေတြေထြးတဲ့ တံေတြးေတြ ႏွပ္ေတြ သလိပ္ေတြ ေကာက္စားရတာပါ။ ၀မ္းေရးတစ္ခုကိုပဲ ရွာစားၾကရင္းနဲ႕ ေသသြားၾကရတာပါ။ ဘာကုသုိလ္မွလည္း လုပ္သြားလို႕ မရလိုက္ပါဘူး။ ဒီလိုပါပဲ.. တခ်ိဳ႕ လူသားအခ်ိဳ႕ဟာလည္း ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္း ရပါတယ္။ ဆင္းရဲပင္ပန္းတာနဲ႕ အမွ် ကုသိုလ္တရားေတြေမ့ျပီး ၀မ္းေရးတစ္ခု အတြက္ပဲ လံုးပန္းၾကပါတယ္။ ၀မ္း၀ရံုတမယ္ စားရတဲ့အတြက္လည္း ဘာဒါနမွ လုပ္မသြားႏုိင္ပါဘူး.. ဘာကုသိုလ္မွလည္း လုုပ္မသြားႏုိင္ပါဘူး။ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ မ်ားတဲ့အတြက္ ၀မ္းေရးရွာျပီး ဘ၀ကို နိဂံုးခ်ဳပ္ သြားၾကရပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး.. ဆင္းရဲဒုကၡေပါင္း မ်ားစြာနဲ႕ ၀မ္းေရးတစ္ခုပဲရွာျပီး ကုသိုလ္အလုပ္ လုပ္မသြားတဲ့ လူမ်ိဳးက်ေတာ့ ဘုရားရွင္က ေဟာၾကား ထားခဲ့ပါတယ္။ လူ႕ျပိတၱာပါတဲ့။

(၄) လူ႕ ပရမတၱ ပါပဲ
ေနာက္ဆံုး လူစစ္စစ္ကေတာ့ လူ႕ ပရမတၱပါ။ လူ႔ပရမတၳ ဆိုတာကေတာ့ စီးပြားေရးကို သမာအာဇီ၀ က်က်ရွာတယ္။ မတရားတာဆို ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ပါဘူး။ ေကာင္းတဲ့ သမာအာဇီ၀လုပ္ငန္းနဲ႕ စီးပြားကို သမာသမက္က်က် ရွာေဖြတယ္။ ဒီအခ်က္ထဲမွာ သမာအာဇီ၀အေၾကာင္း ေျပာမယ္ဆိုေတာ့ မိစၧာအာဇီ၀ဆိုတာေလး ေျပာျပလိုပါတယ္။ မိစၧာအာဇီ၀ (၅)မ်ိဳးရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြကေတာ့

(၁) သတၱ၀ါေတြ ေသေစႏုိင္ေသာ လက္နက္မ်ား ကုန္ကူးျခင္း၊
(၂) သတၱ၀ါေတြ ေသေစႏုိင္ေသာ အဆိပ္မ်ား ကုန္ကူးျခင္း၊
(၃) သားငါးမ်ား ကုန္ကူးျခင္း၊
(၄) အရက္ေသစာမ်ား ကုန္ကူးျခင္း၊
(၅) ကၽြန္အျဖစ္၊ ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္ အသံုးျပဳရန္လူမ်ား ကုန္ကူးျခင္း ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအထဲက လြတ္သြားၿပီ ဆိုၿပီးလည္း သမာအာဇီ၀က်ျပီလို႕ ယူစလို႕ မရပါဘူး။ မိမိသူတစ္ပါး ႏွစ္ဦးစလံုး နစ္နာေစမယ့္ စီးပြားမ်ိဳးဆိုရင္လည္း မိစၧာအာဇီ၀ ျဖစ္ပါတယ္။

ဥပမာ.. စားေသာက္ ကုန္ဆိုင္ဖြင့္ျပီး ပစၥည္းေစ်းေတြ မတန္တဆ ေစ်းတင္တာေတြ..
ပစၥည္းအတုကို အစစ္ဆိုျပီးေတာ့ ေရာင္းတာေတြ..
ေနာက္ျပီး သူတစ္ပါးေတြကို လိမ္ညာျပီး မေကာင္းတာကို
အေကာင္းပါလို႕ ေျပာျပီး ေရာင္းတဲ့ဟာေတြ..

ဒါေတြ အားလံုးဟာ ဒီမိစၧာအာဇီ၀ထဲမွာ အက်ံဳး၀င္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ဆို အားလံုးကို ခ်ဲ႕ေတြးလို႕ ရေလာက္ပါျပီ။ ကဲ.. လူ႕ပရမတၱ အေၾကာင္းေလး ဆက္ရေအာင္။ လူ႕ပရမတၱကေတာ့ စီးပြားရွာရတဲ့ အေၾကာင္းကို ေသခ်ာနားလည္တယ္လုိ႕
ေျပာလို႕ရပါတယ္။ သူကေတာ့ စီးပြားရွာရတာကို ဘယ္လို နားလည္လည္းဆိုေတာ့.. ဒီစီးပြားရွာရတဲ့ အေၾကာင္းကိုက ဒါနျပဳဖို႕.. သာသနာကို အက်ိဳးျပဳဖို႕ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္.. ေနာက္ျပီး… ဒီဥစၥာေတြဟာ တစ္ဘ၀ပဲ သံုးရတယ္ဆိုတာ သိျပီးေတာ့ သံသရာထိပါေအာင္ ယူသြားတတ္တဲ့သူပါ။ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို နားလည္ၿပီးေတာ့ မိမိသူတစ္ပါး အက်ိဳးရွိေအာင္ လုပ္ေဆာင္ သြားတဲ့လူ…။ အဲ့လိုမ်ိဳး စီးပြားေရာ ကုသိုလ္ေရာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးတိုးပြားေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ဘ၀ကိုအက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်တဲ့ လူကိုေတာ့ … ဘုရားရွင္က လူ႕ပရမတၳလို႕ ေဟာျပ ဆံုးမထားပါတယ္။

ဒီေလာက္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႕ေတြဟာ လူေလးမ်ိဳးအေၾကာင္း သိသြားပါၿပီ။ သိသြားျပီဆိုရင္ ကိုယ္ဟာ ဘယ္လိုလူထဲမွာ ပါတယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားဆင္ျခင္လိုက္ပါ။ စဥ္းစားၿပီးၿပီ ဆိုတာနဲ႕.. လူေလးမ်ိဳးထဲမွာ ဘုရားရွင္ သာဓုေခၚတဲ့ လူ႕ပရမတၳစစ္စစ္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႕ လိုပါတယ္။ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို တကယ္နားလည္ၿပီးေတာ့… လူ႕ပရမတၳစစ္စစ္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း.. တဆင့္ထက္တဆင့္ ျမင့္သထက္ျမင့္ေအာင္ ၾကိဳစားက်င့္ၾကံရင္းျဖင့္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို အျမန္ဆံုး တက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ…။။။

(မွတ္ခ်က္)ဓမၼေမတၱာဆိုဒ္မွမွ်ေဝတင္ၿပလိုက္ပါသည္

အစာအိမ္ေရာဂါေပ်က္တဲ့ သဘာ၀ေဆးနည္း

အစာအိမ္ေရာဂါအတြက္ ေဆးအမ်ိဳးမ်ဳိးသံုးျပီး မသက္သာလုိ့ စိ္တ္ညစ္ေနသူမ်ား ေအာက္ပါ သဘာ၀ေဆးနည္းေလးကို သံုးၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ လက္ေတြ ့ေပ်ာက္တဲ့ေဆးနည္းေလးမို့ ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးလုိက္ပါတယ္။

ပါ၀င္ေသာ ပစၥည္းမ်ား-
၁။ အာလူးစိမ္း
၂။ ဂ်င္း
၃။ ပ်ားရည္
ျပဳလုပ္နည္း
၁။ အာလူး ၁၅ က်ပ္သား (၃ လံုး၊ ၄ လံုးခန့္) ကို ေရစင္ေအာင္ေဆးျပီး အခြံမခြါပဲ ႏုတ္ႏုတ္စင္းလုိက္ပါ။
၂။ ေရအနည္းငယ္ျဖင့္ ဆန္ျပဳတ္ ျပဳတ္သကဲ့သို့ ျပဳတ္ေပးပါ။
၃။ ဂ်င္းအနည္းငယ္ကို ထည့္ေပးပါ။ (ရင္ျပည့္ရင္ကယ္မျဖစ္ေစရန္)
၄။ ၄င္းအာလူးစိမ္းျပဳတ္ရည္ကို ပ်ားရည္စစ္စစ္ တစ္ဇြန္းခန့္ထည့္ျပီး ေသာက္ပါ။
၂ ပတ္ကို တစ္ၾကိမ္ခန့္ ေသာက္ေပးပါက အစာအိမ္ေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္းသြားပါလိမ့္မယ္။
(သတိျပဳရန္)
၁။ အစိမ္းေရာင္ျဖစ္ေနေသာ အားလူးမ်ားကို လံုး၀မသံုးရပါ။ အစိမ္းေရာင္ျဖစ္ေနေသာ ေနရာမ်ားကို ကြင္းျပီး ထုတ္ပစ္ရမည္။
၂။ အားလူးမွာ ကစီဓါတ္မ်ားစြာပါ၀င္ေနသည့္အတြက္ ဆီးခ်ိဳ၊ ေသြးခ်ိဳသမားမ်ားအတြက္ ေသာက္ရန္ မသင့္ပါ။
အစာအိမ္သမားမ်ား ေရာဂါသက္သာေပ်ာက္ကင္းျပီး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ေစာႏြဲ ့ေနဆိုင္ (ပူတာအို)
ကိုးကား။ ။ တိုင္းရင္းေဆးစြမ္းေကာင္း
က်န္းမာေရးသတင္းမ်ား

ဗုဒၶရဲ့ဝါဒ... ခႏၲီ

ခႏၱီ. . . ေျမႀကီးေပၚမွာ ဒီလူေတြ ေနတယ္၊ ဒီလူေတြ ေန႔တုိင္း. . .,
စကားလုံးေလး နဲနဲ႐ုုိင္း႐ုိင္းေလးေျပာရင္ ခႏၱီအဓိပၸါယ္ ပုိရွင္းတယ္။
သည္းခံၿပီးနားေထာင္ပါ၊ ဂမၼေဒါသေရာက္တယ္လုိ႔ အျပစ္မတင္ပါနဲ႔၊
ဒီေျမႀကီးေပၚမွာ ေနတဲ့ ဒီလူေတြ ဒီေျမႀကီးေပၚမွာ ဒီလူေတြ ေခ်းယုိ
တယ္၊ ေသးေပါက္တယ္။ ေျမႀကီးဘယ္ေတာ့မွ reject-မလုပ္ပါဘူး။
ယုိခ်င္တုိင္း ယုိ၊ အရွိ အရိွအတုိင္းထား။ ဒီလူေတြပဲ ဒီေျမႀကီးကုိ လွ
ခ်င္လုိ႔ ပန္းေတြနဲ႔ အလွျပင္ျပန္ေရာ…၊ ဟာ…ငါ့ေျမႀကီး သိပ္လွေနၿပီ
ဆုိၿပီးေတာ့ စုိက္ထားတဲ့ ပန္းပင္ေတြကုိ ဒီေျမႀကီးက attach-လည္း
မျဖစ္လုိ႔ accept- လည္း မလုပ္ပါဘူး။ လွလုိ႔လည္း မမက္ေမာဘူး။
ညစ္ပတ္ အ႐ုပ္ဆုိးလုိ႔လည္း စိတ္မပ်က္ဘူး ။ အဲဒါဟာ quality ,
qualification of leader . ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ဒါဟာ အေရးႀကီး
တဲ့ အရည္အခ်င္းပဲ။ ေကာင္းခ်င္တုိင္းေကာင္း မမက္ေမာဘူး ၊ ဆုိး
ခ်င္တုိင္းဆုိး စိတ္မပ်က္ဘူး။ ေျမႀကီးနဲ႔ တူတဲ့အက်င့္ ခႏၱီေခၚတယ္။
အက်ယ္တ၀င့္ေျပာဖုိ႔ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဒီေန႔ အခ်ိန္မယူပါဘူး ။ နိဒါန္း
ေလာက္ေျပာရင္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔တရားေတြ ရွာျပီးနာပါ။ ခႏၱီ။ "အမွာကံ
ဗုေဒၶါ အဟု ခႏၱိ၀ါေဒါ " ။ တုိ႔ဗုဒၶဟာ ဘာ၀ါဒလဲ ? ခႏၱီ၀ါဒပါဘုရား။
အားလုံးေျမႀကီးလုိ က်င့္သုံးၾကရမယ္။ မေကာင္းဆုိး၀ါးေတြ လာခ်င္
တုိင္းလာ စိတ္မပ်က္ပါဘူး ။ အေကာင္းနဲ႔ အဆုိးေတြ ေပးခ်င္တုိင္း
ေပး၊ မမက္ေမာပါဘူး။ ခႏၱီတရား . . . ဒါဟာ ဗုဒၶရဲ႕ ၀ါဒပဲ။

( သီတဂူဆရာေတာ္ အရွင္ဥာဏိႆ      ရ)

ရိပ္သာဆိုတာ အေမေတြအတြက္နားခိုရာ ေနရာမဟုတ္ပါ

မႏုႆ        အေၾကာင္းရာေလးကို ေရးရျခင္းအေၾကာင္းရင္းက အခုေခတ္လူေတြေတာ္ေတာမ်ားမ်ား အလုပ္အတြက္သာအခ်ိန္ေပးႏုိင္ၾကျပီး အသက္ရြယ္ၾကီးရင့္ေနတဲ့ မိဘေတြကို အခ်ိန္မေပးႏုိင္တာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ တကယ္တမ္းကိုယ္ျပဳစုေပးႏုိင္ခ်ိန္မွာ လုပ္ေပးႏုိင္သမွ် ျပန္လုပ္ေပးတာက တကယ္ေတာ့ ဘာမွအပန္းမၾကီးပါဘူး။ ငယ္ငယ္တုန္းက သူတို႕ေတြကိုယ့္ကိုၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တာနဲ႕ တုိင္းတာရင္ အခ်ိန္အတိုင္းတာနဲ႕ တုိင္းမယ္ဆိုရင္ေတာင္ အပံုၾကီးကြာပါတယ္။
ဒီေတာ့ ဒီစာေလးဖတ္ျပီး ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ေရာ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြပါ ဖတ္ရႈေစျပီး အသက္ရြယ္ၾကီးရင့္တဲ့ မိဘေတြရဲ႕ခံစားခ်က္ကို နားလည္သေဘာေပါက္ျပီး အျမင္မွန္ရႏုိင္ၾကပါေစ။
*************************

“ ေပါ့ရင္ေပါ့ျပန္ျပီ ၊ ေလးရင္ေလးျပန္ျပီ နဲ႕ ဘာမွကိုအဆင္ေျပတယ္မရွိဘူး အေမဘာစားခ်င္လဲေျပာ ေျပာ ေျပာ “ ေခြ်းမလုပ္သူရဲ႕ ျမည္တြန္ေတာက္တီးေနခ်ိန္မွာ သားလုပ္တဲ့သူကလည္း အလုပ္ကေနျပန္လာေတာ့ မိန္းမလုပ္သူ အေမလုပ္တဲ့သူကို ဆူပူေနတာျမင္ေတာ့ သားလုပ္သူက ၀င္ျပီးေတာ့ ခ်က္ထားတဲ့ဟင္းကို ျမည္းၾကည့္ရင္း
“ မင္းကို ေျပာထားတယ္မဟုတ္လား အေမက ေရာဂါသည္ အသက္ၾကီးျပီး ဒါမ်ိဳးေလးတာေတြ မစားႏုိင္ပါဘူးဆိုတာကို မင္းကြာ မွာထားရက္နဲ႕ “
“ ဒါဆိုလည္းေနာက္ကို ရွင့္အေမကို ရွင္ပဲခ်က္ေကြ်းေတာ့ “ ဆိုျပီး ေခြ်းမလုပ္သူက စိတ္ဆိုးျပီး အိပ္ခန္းတံခါး၀ုန္းကနဲ႕ပိတ္ျပီး ၀င္သြားပါတယ္။ အေမလုပ္သူက မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ သားျဖစ္သူကိုတစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့
“ လာအေမ အေမ႕အတြက္သား ေခါက္ဆြဲတစ္ပြဲခ်က္ေပးမယ္ေနာ္။ ခဏေတာ့ေစာင့္ ျပီးေတာ့အေမ့ကိုလည္း ေျပာစရာရွိေသးတယ္ “
“ သားေျပာစရာရွိတာ အရင္ေျပာေလ အေမလည္း ဗိုက္မဆာေသးပါဘူး “
“ ဒီလုိအေမရာ ေနာက္လဆို သားရာထူးတိုးျပီဆိုေတာ့ အလုပ္ကအရင္ထက္ပိုမ်ားလာေတာ့မွာ ေနာက္ျပီး အခ်ိန္ပိုေတြလည္းပိုဆင္းရေတာ့မယ္ ေနာက္ျပီး အေမ့ေခြ်းမကလည္း အိမ္မွာခ်ည္းမေနခ်င္ဘူး အလုပ္ထြက္လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ …… “
အေမလုပ္သူက သားရဲ႕စကားအသြားအလာကိုနားေထာင္ရင္း မ်က္ရည္၀ဲကာ
“ အေမ့ကို ဘိုးဘြားရိပ္သာေတာ့မပို႕လိုက္ပါနဲ႕ “
သားျဖစ္သူက အေမလွမ္းေျပာလုိက္တဲ့စကားေၾကာင့္ အနည္းငယ္ေတြေ၀သြားကာ ေခါင္းထဲမွာခ်က္ခ်င္းအေၾကာင္းျပခ်က္ေကာင္းေကာင္းတစ္ခုကို ရွာေဖြလုိက္ပါတယ္။
“ အေမ … ရိပ္သာက ဘယ္ေလာက္ေကာငး္လဲ ..အေမလည္းသိသားနဲ႕ အေမ့ေခြ်းမအလုပ္လုပ္ျပီဆိုတာနဲ႕ အိမ္မွာအေမ့ကိုၾကည့္ေပးမဲ့သူမရွိရင္ အေမတစ္ေယာက္တည္း ဘယ္လုိအဆင္ေျပမလဲ ။ ေနာက္ျပီး ဟိုမွာက အေမ့တြက္ အေဖၚလည္းရွိတယ္ ။ ျပဳစုေပးမဲ့သူေတြလည္းရွိေတာ့ အေမလည္းမပ်င္းရေတာ့ဘူးေပ့ါ ၊ ေနာက္ျပီး သားဒီေန႕ေန႕လည္က သြားျပီးစာရင္းသြင္းေပးျပီးျပီ “
စကားလည္းဆံုးေရာ သားလုပ္သူက ေရခ်ိဳးဖုိ႕ သုတ္သုတ္သုတ္သုတ္နဲ႕ အိပ္ခန္းထဲ၀င္သြားေတာ့ အေမလုပ္သူခမ်ာ အိမ္ေရွ႕မွာ မ်က္ရည္ေလးက်ျပီး က်န္ခဲ့ရပါေတာ့တယ္။


သူငယ္ခ်င္းေတြက “ မင္းနဲ႕ေနာက္ပိုင္းဆက္ေနရမွာက မင္းမိန္းမနဲ႕ မင္းအေမကေနရမယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္မွမေနရေတာ့ဘူး ။ ဒီေတာ့ မင္းမိန္းမနဲ႕အဆင္မေျပရင္ ရိပ္သာမွာသြားထားေပ့ါကြာ ။
ဆိုတာကတစ္မ်ိဳး ။
ေဆြမ်ိဳးေတြကေတာ့ “ အေမက ဒီေလာက္အသက္လည္းၾကီးေနျပီ ေနကလည္းေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး ရိပ္သာမွာသူမ်ားၾကည့္ေပးမွာကို စိတ္ခ်လုိ႕လား။ ေနာက္ထပ္ဘယ္ႏွႏွစ္မွ ၾကည့္ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး ၊ ျပဳစုခြင့္ရတုန္း အိမ္မွာေသခ်ာျပဳစုေပါ့ကြာ “
ဘယ္သူေတြဘယ္လုိေျပာေျပာ ေန႕လည္က စိတ္ပိုင္းျဖတ္ျပီးရိပ္သာမွာ စာရင္းေပးျပီးျဖစ္လုိ႕ ။ ဒီအပတ္ တနဂၤေႏြေတာ့ အေမ့ကိုသြားပို႕လုိက္ေတာ့မယ္ပဲဆံုးျဖတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ အေမကေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာေပ့ါ ဒါေပမဲ့ခဏတျဖဳတ္ပဲျဖစ္မွာပါ။ မဟုတ္ရင္ေန႕တိုင္း မိန္းမက တျဗစ္ေတာက္ေတာက္နဲ႕ ရန္ျဖစ္ေနရတာထက္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းလို႕ေတာ့ သူထင္မိပါတယ္။

အေမ့ကို ရိပ္သာထဲတြဲေခၚသြားရင္း ဧည့္ခန္းထဲမွာ တီဗီၾကည့္ေနတဲ့ အဘိုးအဘြားေတြကိုၾကည့္မိပါတယ္။ သူတို႕ေတြရဲ႕မ်က္လံုးေတြအားလံုးဟာ အသက္မပါေတာ့သလိုပါပဲ။ ဧည့္သည္၀င္လာတာလည္း စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပဲ သူတို႕ေရွ႕မွာရွိတဲ့တီဗီကိုတာ ငူငူငိုင္ငိုင္ေတြနဲ႕ ၾကည့္ေနပါတယ္။
အေမ့လက္ကိုတြဲရင္း ရီသံကင္းမဲ့ေနတဲ့ ဧည့္ခန္းကေနျဖတ္ေက်ာ္လာျပီး အေမ့တြက္ေရြးထားတဲ့ အခန္းကိုသာ တန္းတန္းေလွ်ာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ျဖတ္လာတဲ့တေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ တခ်ိဳ႕အခန္းက အဘြားတစ္ခ်ိဳ႕ကိုေတြ႕ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘီစကစ္ေလးစားေနတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႕ တစ္ေယာက္တည္းစကားေျပာေနတာလည္းေတြ႕ရပါတယ္။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ သူလုပ္ေပးႏုိင္တာတစ္ခုက အေမ့တြက္အေကာင္းဆံုးျဖစ္ႏုိင္မဲ့အခန္းေလးတစ္ခုေရြးခ်ယ္ေပးျပီး အေမ့ကိုထားခဲ့ဖုိ႕ပါပဲ။ အေမက ေမွာင္တာမၾကိဳက္ေတာ့ လင္းမယ္ထင္တဲ့အခန္းရယ္ ျပဴတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကိုၾကည့္ရင္ စိမ္းစိမ္းစိုစိုရွိမယ္ထင္တဲ့အခန္း အေမ့တြက္ ေနာက္ဆံုးေရြးေပးလုိက္ပါတယ္။
ညေနခင္းေမွာင္ရီသေရာခ်ိန္ေရာက္ျပီဆိုေတာ့ အရာအားလံုးက ပိုျပီးေမွာင္မိုက္ေနသလုိပါပဲ။
“ အေမ ကြ်န္ေတာ္သြားေတာ့မယ္ လိုတာရွိရင္ ဒီကဆရာမေတြနဲ႕ေျပာျပီး ဖုန္းဆက္လုိက္ေပ့ါ။ သားလည္းပံုမွန္လာၾကည့္မွာပါ”
အေမလုပ္သူက ေခါင္းေလးညိတ္ရံုကလြဲျပီး အသံေတာင္မထြက္ေတာ့ပါဘူး။ သားထြက္သြားရာ လမ္းေလးၾကည့္ျပီး မ်က္ရည္ေလး၀ဲကာ လက္ျပႏႈတ္ဆက္မိေပမဲ့ သားျဖစ္သူက ေနာက္ေတာင္လွည့္မၾကည့္ပါဘူး သြက္လက္တဲ့ေျခလွမ္းေတြနဲ႕ ကားရွိရာကိုေလွ်ာက္လွမ္းသြားပါေတာ့တယ္။
က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ အေမလုပ္သူက ျပဴတင္းေပါက္နားမွာရပ္ျပီး မွန္ထဲမွာထင္ဟပ္ေနတဲ့ ကိုယ့္အရိပ္ကိုယ္ကိုယ္ၾကည့္ျပီး “ ေအာ္ ငါ့မွာသြားေတြလည္းတစ္ေခ်ာင္းမွ မရွိေတာ့ဘူး ။ အသြားအလာကလည္း တံုခ်ိတံုခ်ိနဲ႕ သူမ်ားအကူေလးမွမပါရင္ မသြားလာႏုိင္ေတာ့ဘူး ။ ငါ့သားခမ်ာလည္း အလုပ္တစ္ဘက္နဲ႕ဆိုေတာ့ ငါက သူ႕တြက္၀န္ထုပ္၀န္ပိုးၾကီးျဖစ္ေနေတာ့မွာပဲေလ” ပါးစပ္ကေနတီးတိုးေရရြတ္ရင္း ပါးျပင္ေပၚမွာမ်က္ရည္စီးက်လာပါေတာ့တယ္။

သားေလးေျခာက္ႏွစ္တုန္းက ခင္ပြန္းသည္ကလည္း ဆံုးပါးသြားခ်ိန္ နယ္ကိုျပန္စရာလည္းၾကံဳတဲ့အခါ သားျဖစ္သူကိုလည္း ေခၚသြားရမွာလည္းအဆင္မေျပလုိ႕သားျဖစ္သူကို အမ်ိဳးအိမ္မွာ ခဏအပ္ခဲ့ရတုန္းက သားေလးငိုယိုခဲ့တဲ့ပံုေလးကို ၾကည့္ျပီး ရင္ထဲမခ်ိေအာင္ခံစားရပါတယ္။ “ အေမ သားကိုမထားခဲ့ပါနဲ႕ “ ဆိုတဲ့ငိုသံဟာ ရင္ဘတ္အစံုကို ဓါးနဲ႕မႊန္းေနသလိုပါပဲ။ “ ေအးပါသားရယ္ အေမခ်က္ခ်င္းျပန္လာျပီး သားကိုလာေခၚပါ့မယ္၊ လိမ္လိမ္မာမာေနခဲ့ေနာ္ “ ဆိုျပီး နယ္ကိုအေျပးသြားျပီး လုပ္စရာရွိတာ အျမန္ဆံုးလုပ္ျပီး သားျဖစ္သူဆီကို အေျပးတပိုင္းျပန္ၾကိဳခဲ့ပါတယ္။
မုဆိုးမဘ၀နဲ႕ သားေလးကိုဘြဲ႕ရပညာတတ္ျဖစ္ေစဖို႕ ေနာက္အိမ္ေထာင္မျပဳပဲ ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္မ်ိဳးစံုလုပ္ျပီး ေက်ာင္းထားေပးခဲ့ပါတယ္။ ဘြဲ႕ေတြရျပီး ႏုိင္ငံျခားမွာ အလုပ္ေတာင္မလုပ္ေစခဲ့ပဲ ေက်ာင္းထားေပးႏုိင္ခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းျပီးေတာ့ ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာျပီး မိန္းမယူမယ္ဆိုေတာ့လည္း အစစအရာရာ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့တာကိုပဲ အေမလုပ္တဲ့သူအဖုိ႕ အရမ္းကိုတာ၀န္ေက်ခဲ့တယ္လုိ႕ ထင္ပါတယ္။ သားေလးအတြက္ အျမဲကိုဂုဏ္ယူျပီး လက္မေထာင္ခဲ့ရပါတယ္။
အိမ္ေထာင္က်ျပီးခ်ိန္မွာ အသက္အရြယ္ရယ္ ဘ၀ၾကမ္းတမ္းမႈေတြေၾကာင့္ ဇရာေတြကလည္း ေထာက္လာခ်ိန္မွာ သူမ်ားအကူညီမပါရင္ ဘာမွမလုပ္ႏုိင္ေတာ့တဲ့အရြယ္မွာ ခုလုိ ရိပ္သာေရာက္လာေတာ့လည္း သူတို႕ေလးေတြတြက္ အဆင္ေျပပါတယ္ေလလုိ႕ ေတြးျပီး အိပ္ယာေပၚအသာေလးလွဲခ်ရင္း အိပ္ေပ်ာ္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားလုိက္ပါေတာ့တယ္။ ခုခ်ိန္မွာ သန္သန္မာမာလုပ္ႏုိင္တာ မ်က္ရည္ေလးက်ရံုကလြဲရင္ ဘာမွာမွမရွိေတာ့တာေလ။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ရီသံတလြင္လြင္နဲ႕ မိန္းမလုပ္သူရဲ႕ အသံအျပင္ ေယာက္ခမျဖစ္သူလည္းေရာက္ေနတာကို ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား အေမ့ခန္းထဲ၀င္ျပီး ဘာလုပ္ေနပါလိမ့္မလုိ႕ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အေမ့ပစၥည္းေတြကို ရွင္းလင္းေနတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ စိတ္မေကာင္းတဲ့အခံေလးကေတာ့ ရွိေနေတာ့ မိန္းမကိုေမးလုိက္မိပါတယ္။ “ အေမဘယ္တုန္းကေရာက္တာလဲ မင္းကလည္းၾကိဳမေျပာဘူး ၊ ခုဘာေတြလုပ္ေနၾကတာတုန္း “ ဆိုေတာ့ “ ရွင့္အေမ ပစၥည္းေတြရွင္းထုတ္ေနတာေလ ၊ ကုတင္အသစ္တစ္လံုးလဲ လည္းပစ္ရမယ္၊ ရွင့္အေမလည္းမရွိေတာ့ အိမ္မွာအေဖၚေလးရေအာင္ အေမ့ကိုေခၚထားလုိက္မလုိ႕ေလ”ဆိုတဲ့အေျပာအဆံုးမွာ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူက ေဒါသေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္လာပါေတာ့တယ္ ေယာက္ခမရွိေနေတာ့ ေျပာမေကာင္းေပမဲ့ “ မင္းငါ့အေမပစၥည္းေတြကို တစ္ခုမွမထိနဲ႕ “ ပံုးထဲမွာပစ္ထားလုိက္တဲ့ ဒဏ္ေၾကလိမ္းေဆးပုလင္းကိုၾကည့္ျပီး မ်က္ရည္က်ကာ ။ ခုမွာစဥ္းစားမိတယ္ အေမ့ကို ရိပ္သာပို႕ဖို႕ပဲေလာၾကီးမိတာ အေမညည ဒဏ္ေၾကးလိမ္းေဆးလိမ္းမလိမ္းရင္ ေျခေထာက္ကိုက္တတ္တာကို ေမ့ေနမိတယ္ ။ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး အသံုးမက်တဲ့သားလို႕အျပစ္တင္မိရင္း ပါးျပင္ေပၚမွာ ေယာက်ာ္းၾကီးတန္မဲ့ မ်က္ရည္ေတြ လိမ့္ဆင္းလာပါေတာ့တယ္ ။

တစ္ေမွးေမွးလုိက္ျပီး အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ မ်က္စိေ၀့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အရာအားလံုးဟာအသက္မဲ့ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ သားေလးျပန္သြားတဲ့ လမ္းေလးကိုၾကည့္ဖို႕ မတ္တပ္ေလးရပ္ျပီး တစမ္းစမ္းနဲ႕ ျပဴတင္းေပါက္နားသြားရပ္မိပါေတာ့တယ္။ ညေရာက္ရင္ ကိုက္လာတဲ့အရိုးေတြေၾကာင့္ ၾကာၾကာမရပ္ႏိုင္ေပမဲ့ အလြမ္းေျပေလး ေဘာင္ေလးကိုင္ျပီးရပ္မိပါေတာ့တယ္။
လမ္းမေပၚမွာ ကားတစ္စီး၀င္လာတဲ့မီးအလင္းေရာင္ကို ေတြ႕ေတာ့ သားျဖစ္သူကို သတိရမိျပီး မ်က္ရည္စီးက်လာပါတယ္။ ေလွကားေပၚတက္လာတဲ့ေျခသံကိုၾကားေတာ့ ရင္ထဲမွာသားေလးကိုအရမ္း သတိရမိတာ တားမရေအာင္ကိုျဖစ္လာပါတယ္။ ေျခလွမ္းေတြက အခန္း၀ေရာက္ေတာ့ ရပ္တန္႕သြားျပီး အခန္းတံခါးကိုတြန္းဖြင့္လုိက္ခ်ိန္မွာ “ အေမ ့ “ ဆိုတဲ့အသံနဲ႕ သားျဖစ္သူ အေျပးတပိုင္းနဲ႕ ေျပးလာျပီး ဒူးေလးတုပ္ျပီး ဒဏ္ေၾကလိမ္းေဆးပုလင္းေလးကိုကိုင္ျပီး ငိုေနပါေတာ့တယ္။
“ သားရယ္ ေဆးဘူးကို တကူးတက လာပို႕ေနေသးတယ္ ။ ေနာက္ေန႕လာပို႕လည္းရပါတယ္ ။ ညဘက္ကားေမာင္းရတာ အႏၱရယ္မ်ားကမ်ားနဲ႕ “
“ အေမ …အေမ့ကို သားအိမ္ျပန္လာေခၚတာပါ။ သားကိုခြင့္လႊတ္ပါအေမ” ဆိုျပီး ရိႈက္ၾကီးတငင္နဲ႕ အေမလုပ္သူရဲ႕ေျခသလံုးဖက္ျပီး ငိုတာကိုၾကည့္ျပီး အေမလုပ္သူပါ စိတ္မထိန္းႏုိင္ပဲ ငိုခ်လုိက္ပါေတာ့တယ္။ ႏွစ္ေယာက္သားဖက္ငိုၾကရင္း “ သားရယ္ သားကိုခြင့္လႊတ္ရေအာင္ အေမမွ စိတ္မဆိုးတာ “
“ အေမရယ္ ျပန္ၾကရေအာင္လာ “ ဆိုျပီး အေမ့ကိုအိမ္ျပန္ေခၚသြားတဲ့လမ္းမွာ တႏုန္႕ႏုန္႕နဲ႕ ငယ္ဘ၀ေလးကို ျမင္ေယာင္ရင္း အၾကိမ္ၾကိမ္ျပန္ေသေစခ်င္စိတ္ေပါက္မိပါေတာ့တယ္။
အေမဟာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ခ်ီးယိုေသးေပါက္ မၾကာခဏလုပ္တတ္တဲ့သားကို မျငီးျငဴပဲ လုပ္ေပးခဲ့တဲအေမ ။
ကာကြယ္ေဆးထိုးလုိ႕ ေနမေကာင္းျဖစ္ရင္ တစ္ညလံုးမအိပ္ပဲေစာင့္ေပးခဲ့တဲ့အေမ။
အရြယ္ေကာင္းမွာ မုဆိုးမျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ ေနာက္အိမ္ေထာင္မျပဳပဲ သားအတြက္ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈေပါင္းစံုနဲ႕ ေလာကဓံကို အံတုခဲ့တဲ့အေမ ။
သားစကားေျပာတတ္ဖုိ႕ ၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အလြတ္ရဖုိ႕ တစ္ခ်က္ေလးမွ မျငီးျငဴပဲ အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာ တတြတ္တြတ္နဲ႕ သင္ေပးခဲ့တဲ့အေမ။
သားေက်ာင္းတက္ဖုိ႕ ဘာပဲလုပ္ရလုပ္ရ ညမအိပ္ပဲ အလုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္ေပးခဲ့တဲ့အေမ။
ႏုိင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းတက္သြားဖုိ႕ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ေတာင္ မလုပ္ခုိင္းပဲ ၊အခ်ိန္မွာေငြပို႕ေပးခဲ့တဲ့အေမ။
ေက်ာင္းျပီးလုိ႕ အိမ္ေထာင္ျပဳဖုိ႕ တပင္တပန္းနဲ႕ ေငြေတြစုေပးခဲ့တဲ့အေမ။
ဒါေပမဲ့ ဒီလုိအေမကို သားျဖစ္သူက ဘာမွမလုပ္ေပးႏုိင္ပဲ ရိပ္သာပို႕ခဲ့တဲ့သားျဖစ္ေနတယ္အေမ။
အေမကြ်န္ေတာ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါအေမ။( မႏုႆ         စာမ်က္ႏွာေလးမ်ားမွ )

ေယာသူတို႔ရြာ (ေရႊအိမ္စည္)

က်မတို ့ရဲ႕ေဒသေလးကိုထုတ္ေဖာ္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။
က်မ တို႕ေယာေဒသေလးဟာျမန္မာနိုင္ငံအလယ္ပိုင္း မေကြးတိုင္းထဲမွာတည္ရွိပါတယ္။ ဂန္ ့ေဂါ၊ ထီးလင္း ၊ေက်ာက္ထု၊ ေဆာျမိဳ႕ဆိုျပီးရွိပါတယ္။ ေယာေဒသကိုေတာင္တန္းၾကီးေတြကကာရံလို ့ေပါ့ ။ အဲဒီေတာင္တန္းေတြထဲမွာ လူတိုင္းသိေလာက္တဲ့ ပံုေတာင္၊ပံုညာေတာင္ ဆိုတာပါတယ္။ လူသားအစျမန္မာက လို ့ေျပာတဲ့ပုံေတာင္ေလ၊ ပံုေတာင္ထိပ္မွာ အေမေရယာဥ္နတ္နန္းရွိပါတယ္၊အဲဒီေတာင္ေျခကေန ေမာေခ်ာင္း၊ေယာေခ်ာင္းတို႕စီးဆင္းတယ္ေလ၊ေမာေခ်ာင္းကေတာ့ျမစ္သာျမစ္ထဲကိုေပါင္းဆံုသြားပါတယ္။ သူတို ့အားလံုးရဲ့ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာနိဳင္ငံရဲ့တစ္ျခားေသာျမစ္မ်ားနဲ ့မတူပဲဆန္ ့က်င္ဘက္ကိုစီးတာပါ၊ ေဒသရဲ့ထူးျခားခ်က္ေလးေတြေပါ့။
ေယာေဒသကလူေတြရဲ့ထူးျခားခ်က္ေလးေတြလည္းရွိပါတယ္၊ ေယာသူ၊ေယာသားေတြဟာအမ်ားေသာအားျဖစ္ရိုးသားၾကတယ္၊ ပြင့္လင္းတယ္၊ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးကူညီရိုင္းပင္းၾကတယ္။
ခ်စ္စရာဓေလ့ေလးေတြလဲရွိပါတယ္ သနပ္ခါးပါးတို ့ပြဲ၊ ဖိုက္ျခင္းေတာင္း(မိုးေခၚပြဲ)၊ သနပ္ခါးပါးတို ့ပြဲမွာလူတန္းၾကီးလွည့္ေနတာေပါ့တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္သနပ္နပ္ခါးပါး တို႔ေပးၾကတာတကယ္ၾကည္ႏူးစရာပါ၊ ဖိုက္ျခင္းေတာင္း(မိုးေခၚပြဲ) က်မ လဲတစ္ခါပဲၾကံဳဖူးတယ္ေယာေဒသကေတာင္တန္းေတြထူေပမ့ယ္မိုးေခါင္လို ့မိုးေခၚက်တာေလ နတ္ဆရာေတြကရြတ္ျခင္တာရြတ္ျပီး ကပြဲေတြနဲ႔မိုးေခၚတာတဲ့ၾကည္ႏူးစရာပါပဲ။
ျပီးေတာ့က်မတို႔ေဒသေလးမွာပ်ဴလူမ်ဳိးေတြရဲ့အႏြယ္၊အဆက္ေတြလို႔လူၾကီးေတြေျပာတာၾကားဖူးတဲ့ ေတာင္သားလူမ်ဳိးဆိုတာလည္းရွိပါတယ္။ ေယာေဒသကလူေတြဟာ ရိုးသားျပီးစည္းလံုးညီညြတ္စြာေနထိုင္ၾကတာပါပဲ။
ေရနံလုပ္ငန္း
ပုံေတာင္ပုံညာ ခင္ေအးေရနံေမႇာ္တြင္ ေရနံထြက္ႏႈန္းအားေကာင္းလာ၍ ျပန္လည္စည္ကား
ပုံေတာင္ပုံညာ ေတာင္ေၾကာ ခင္ေအးေရနံေမႇာ္သည္ ယေန႔တုိင္ ေရနံထြက္အား ေကာင္းေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း သိရႇိရပါသည္။ ေယာေဒသ အတြင္းတည္ရႇိေသာ ပုံေတာင္ပုံညာေၾကာသည္ ေရနံအထြက္ေကာင္းသည့္ ေဒသျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
၂၀၀၀ ျပည့္ႏႇစ္၀န္းက်င္ကပင္ ခင္ေအးေရနံေမႇာ္သည္ ေယာနယ္၏စီးပြားေရးကို ဦးေမာ့ေစခဲ့ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား၏ အဆုိအရ သိရႇိရပါတယ္။
"လြန္ခဲ့တဲ့သုံး၊ ေလးႏႇစ္က ေရနံထြက္ႏႈန္းက်သြားလို႔ ေရနံမုဆုိးေတြလည္း ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ ရႇာေဖြခဲ့ၾကရတယ္။ အခုျပန္လည္ ထြက္အားေကာင္းလို႔ အရင္ကလို စည္ကားလာပါၿပီ"ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ေျပာျကားသံကိုခရီးသြားရင္းက်ေနာ္ျကားခဲ ့ရပါသည္။
ခင္ေအးေရနံေမႇာ္တြင္ ကုမၸဏီႀကီးေလးငါးခုမႇ လုပ္ခြင့္တူးေဖာ္ခြင့္မ်ား ရယူထားၿပီး ေရနံတူးသမားမ်ားက ထြက္ရႇိေသာ ေရနံမ်ားကိုဆုိင္ရာကုမၸဏီသို႔ ေရာင္းခ်ရသည္။ ေမလေပါက္ေစ်းသတင္းအရ ေရနံေစ်းက်ပ္ကိုးေသာင္းခန္႔ရႇိသည္ဟု သိရသည္။
ေရနံတြင္းတစ္တြင္း၏ အရင္းအႏႇီးသည္ က်ပ္ဆယ္ငါးသိန္းမႇ က်ပ္ႏႇစ္ဆယ့္ငါးသိန္းထိရႇိၿပီး ေရနံက်င္းတစ္က်င္း၏ လုပ္အားခႏႈန္းသည္ပင္ ငါးသိန္းနီးပါးကုန္က်သည္ဟုလည္း သိရပါသည္။
ဥယ်ာဥ္ ၿခံထြက္သီးႏွံ
ေယာေဒသ ဥယ်ာဥ္ ၿခံထြက္သီးႏွံ ေစ်းသည္မ်ား ေတြ႕ရသကဲ့သုိ႔ ကေလး ေဒသဘက္မွ လာေသာ ေျပာင္းဖူး၊ ခရမ္းခ်ဥ္၊ ပန္းသည္မ်ားလည္း ေတြ႕ရသည္။ တမူးနယ္ ခမ္းပတ္ေဒသမွ လာေသာ ဆုိင္ကယ္ေစ်းသည္မ်ားတြင္ ငွက္ေပ်ာသီး၊ ႀကံသကာ၊ ဖြဲ၊ ဆန္ကြဲ၊ ႀကံ၊ သံပရာ စသည့္ သီး ႏွံစုံ၊ ေစ်းသည္စုံကို ေတြ႕ရသည္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္႐ုိး ကေလးဝ ေဒသဘက္က ျမစ္ငါး၊ ျမစ္ပုစြန္မ်ားကုိ ဆုိင္ကယ္ႏွင့္ အေျပးအလႊား လာေရာင္းၾကသည္။
တပင္တိုင္ျမနန္းပင္
ပခုကၠဴေယာနယ္ေဒသထြက္ ေဆးဖက္၀င္ တပင္တိုင္ျမနန္းပင္မ်ားကို တရုတ္၀ယ္လက္မ်ားက ေစ်းေကာင္းေပး၀ယ္ယူလာေၾကာင္း သိရသည္။ ေယာနယ္ပုံေတာင္၊ ပံုညာေဒသ ၌ တပင္တိုင္ျမနန္း ပင္မ်ား အေလ့က်ေပါက္ေရာက္ေနျပီး ေဒသခံ ျ ပည္သူမ်ား က ရွာေဖြ၍ ေစ်းကြက္သို႔ တင္ပို႔ ေရာင္းခ် ေနရာ တစ္ဖက္ တစ္လမ္းမွ ေယာေဒသ ေနျပည္ သူမ်ား ၀င္ေငြ ေကာင္းမ်ားရရွိ ေနသည္။ မေကြးတိုင္း ေဒသၾကီး ပခုကၠဴ ခရိုင္သည္ ခ်င္းေတာင္- ေယာနယ္ ပံုေတာင္၊ ပံုညာေျမေဒသႏွင့္ ဆက္စပ္ေန ေသာေၾကာင့္ ရွားပါး ေဆးဖက္ ၀င္အပင္မ်ား ေန႔စဥ္ ၀င္ေရာက္လ်က္ရွိ ေၾကာင္း သိရသည္။ တပင္တိုင္ျမနန္း ပင္သည္ အစြမ္း ထက္ေဆးဖက္၀င္၍ အနီအျဖဴ ႏွစ္မ်ိဳးရွိေၾကာင္း၊ အနီက ပို၍ အစြမ္းထက္ ေၾကာင္း သိရသည္။ တပင္တိုင္ျမနန္း အား Edible Stemmed Vine ဟု အဂၤလိပ္လိုေခၚ ျပီး ဟိႏၵဴ ဘာသာျဖင့္ Hadjo ဟုေခၚဆိုၾကသည္။ တပင္တိုင္ျမနန္း သည္ အျမစ္ပိုင္း က အစြမ္းအထက္ ဆံုးျဖစ္ျပီး ပခုကၠဴ ျမိဳ႕ၾကီး ၌ မ်ိဳးတစ္ပိႆာ က်ပ္ ၃၀၀၀ မွ ၅၀၀၀ ေစ်း၀န္း က်င္ ရွိသည္။ ေသြးခဲျခင္း ျမစ္ပြား နားျဖစ္ျခင္း၊ ေသြးျဖဴ ဥတိုးပြားျခင္း တို႔အား အထူးကာကြယ္ ႏိုင္စြမ္းရွိ ၍ တရုတ္ျပည္မၾကီး မွ ေစ်းေကာင္းေပး၀ယ္ယူလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
(ေယာအသင္း)ရဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ ပုဒ္ပါ ေယာ
၂၁-၀၅-၂၀၀၈
၁။ ခ်စ္ခင္ညီညြတ္ ေရာက္လာတတ္ သိမွတ္ေယာေခၚသည္။ ခ်စ္ခင္စရာ ျဖစ္တတ္ပါ မွန္စြာေယာေခၚသည္။ ခ်စ္ခင္ၾကည္ျဖဴ သိတတ္မူ မွတ္ယူေယာေခၚသည္။
၂။ ခ်မ္းသာသံုးရပ္ ေရာက္ေစတတ္ သိမွတ္ေယာေခၚသည္။ ခ်မ္းသာသံုးျဖာ ျဖစ္ေစပါ မွန္စြာေယာေခၚသည္။ သစၥာေလးဆူ သိေစမူ မွတ္ယူေယာေခၚသည္။
၃။ ခ်စ္ခင္ေလးျမတ္ ေရာက္ရွိအပ္ သိမွတ္္ေယာေခၚသည္။ ခ်စ္ခင္ေလးျမတ္ ျဖစ္ေစအပ္ မခၽြတ္ေယာေခၚသည္။ ခ်စ္ခင္ေလးစား သိအပ္ၿငား မွတ္သားေယာေခၚသည္။
၄။ ခ်မ္းသာသံုးတန္ ေရာက္ေၾကာင္းမွန္ ဧကန္ေယာေခၚသည္။ ခ်မ္းသာသံုးျဖာ ျဖစ္ေၾကာင္းမွာ မွန္စြာေယာေခၚသည္။ သစၥာေလးဆူ သိေၾကာင္းဟူ မွတ္ယူေယာေခၚသည္။
၅။ ေကာင္းစြာေရာက္ရာ နိဗၺာန္မွာ မွန္စြာေယာေခၚသည္။ ေကာင္းစြာျဖစ္ရာ ျမတ္ခ်မ္းသာ မွန္စြာေယာေခၚသည္။ ေကာင္းစြာသိရာ တရားမွာ မွန္စြာေယာေခၚသည္။
၆။ တရားအစု ျမတ္ေကာင္းမွဳ မွတ္ရွဳေယာေခၚသည္။ တရားကိုခ်စ္ ေယာအစစ္ အႏွစ္ပိုင္ဆိုင္သည္။ ေယာသူေယာသား ရိုးေျဖာင့္ျငား စိတ္ထားျဖဴးရမည္။
မွတ္ခ်က္ ။ ။မိမိတို႔ေဒသ ေယာဆိုသည့္စကားလံုးမွာ ပါဠိစကားလံုးျဖစ္သည္။ ၄င္းပါဠိစကားလံုး၏ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ကို ဝိျဂိဳဟ္ ဝစနတ္ႏွင့္အညီ တိပိဋကေယာဆရာေတာ္မွ ကဗ်ာသီကံုးထားျခင္းျဖစ္သည္။
က်မရဲ့တင္ျပမႈသည္ျပည့္စံုျခင္းမရွိပါသိသေလာက္သာတင္ျပျခင္းပါ။(ေရႊအိမ္စည္)